تجارت همراه ( M-Commerce )

M-commerce (mobile commerce) زیر مجموعه ای از ) E-commerce  (electronic  commerce  است که در آن از موبایل و تجهیزات آن برای معاملات الکترونیکی استفاده می شود و به جاى ارتباط مستقیم با اینترنت از طریق یک کامپیوتر شخصى، امکان استفاده از تلفن همراه در نظر گرفته شده است.

براساس آمارهاى موجود در حال حاضر در بسیارى از کشورهاى اروپایى تعداد تلفن هاى همراه چندبرابر تعداد کامپیوترهاى شخصى است. ظرف چند سال آینده پیش بینى مى شود که کلیه کشورهاى اروپایى به طور کامل تحت پوشش تلفن همراه قرار گیرند . به همین منظور بنگاه هاى مختلف اقتصادى و بازرگانى در اروپا در حال طراحى و پیاده سازی شیوه هاى استفاده از تجارت الکترونیکى از طریق تلفن همراه (mobile commerce) هستند.

شما از طریق موبایل خود می‌توانید سهام خرید و فروش کنید از طریق تلفن همراه حساب بانکی خود را تحت نظر داشته باشید و…

چرا M-commerce ؟

در واقع تفاوت عمده ای که در تعریف M-commerce با  E-commerce وجود دارد این است که M-commerce برای انجام خدمات مالی و خرید و… از شبکه های بی سیم استفاده می کند. به عبارت دیگر در تجارت همراه یا همان M-commerce تمام انواع تجارت business-to-business , business-to-consumer و consumer-to-consumer وجود دارد. افزایش انعطاف پذیری و قدرت مندی معاملات بی سیم فرصت های خوبی را برای افزایش  خدمت رسانی به مشتریان فراهم می آورد. در واقع این به معنی تحقق مفهوم خدمت رسانی به مشتری در همه زمان ( صرف نظر از مکان شخص ) است. می توان از امنیت بالاتر تجارت همراه در مقایسه با تجارت الکترونیکی از طریق اینترنت و نیز عدم نیاز به کارت اعتباری به عنوان دیگر محاسن تجارت همراه ذکر کرد.

هم چنین با استفاده از این فناوری فرد قادر است به آسانی و در همه جا و هر زمانی که بخواهد به اطلاعات خود دسترسی داشته باشد . مزیت اصلی M-commerce هم نسبت به E-commerce در همین است . یعنی در حالی که استفاده از E-commerce فقط هنگامی میسر است که فرد در منزل یا محل کار خود و یا هر جای دیگر باید به رسانه هایی از قبیل اینترنت ، تلویزیون و… دسترسی داشته باشد تجارت در M-commerce فقط به تلفن همراه نیاز دارد . به هر حال این به معنی آن نیست که تجارت همراه محدود به کارهای ساده ای مانند خواندن e-mail یا خبر رسانی باشد . با گذشت زمان خدمات و قابلیت های فراوان  M-commerce بسیار محبوب تر و کامل تر از E-commerce می شود معمولاً پس از ظهور یک تکنولوژی جدید رشد قابل ملاحظه ای در آن صورت می گیرد. در مورد M-commerce همین طور بوده است: در سال 2003 مبلغی که برای M-commerce پیش بینی می شد حدود 23 میلیون دلار بود در حالی که سال گذشته این مبلغ بیش از 323 میلیون دلار شد. به علاوه درآمدی که در اروپا از طریق M-commerce عاید کمپانی های خدمات تلفن همراه شد رشد 13 درصدی داشته است. (۲۰۰۰Chamberlin.)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۶۲ روش اثبات شده برای ایجاد اعتماد به نفس

معاملات و داد و ستدهای  M-commerce می تواند از راههای زیادی صورت گیرد.اولین راه : صدور و فرستادن صورت حساب توسط فروشنده یا پرداخت مبلغ پیش پرداخت توسط خریدار هنگامی که کالا یا خدماتی خریداری می شود است. دومین راه : استفاده از یک کارت اعتباری (credit card) بر روی یک شبکه بی سیم است . کاربران هنگامی که برای ذخیره داده های کارت اعتباری بر روی تلفن همراهشان از کارت تلفن خود به عنوان کارت اعتباری همراه استفاده می کنند بسیار راحت تر و مطمئن تر هستند. و سوم اینکه کاربران قادر به انتقال پول بین حساب خود و صورت حساب خرید از طریق معاملات بی سیم هستند .

در تجارت همراه، M-Commerce دو روش push و pull در جهان وجود دارد که در روش push، اطلاعات درخواستی مانند قیمت سهام، طلا، اخبار ورزشی، اطلاعات پرواز و غیره برای متقاضیان ارسال و در قبال وجه مختصری با ارسال یک پیام کوتاه از طریق SMS، مانند شماره‌ی داوطلبی می‌توانند نتیجه‌ی مورد نظر خود مانند رتبه‌ی خود در کنکور را بلافاصله دریافت کنند ، ولی در روش  pull، علاقه‌مندان با ارسال پیام کوتاه مانند شماره داوطلبی به شماره مورد نظر بلافاصله پاسخ خود را دریافت می‌کنند. به عنوان مثال اگر کسی خواهان دریافت قیمت سکه طلا در هر لحظه باشد کافی است پیامی مانند Gold را به شماره‌ی از پیش تعیین شده‌ای با SMS ارسال کند و چند لحظه بعد قیمت مورد نظر را از شرکت ارایه دهنده‌ی این نوع سرویس دریافت کند. نحوه استفاده از تلفن همراه به این صورت است که به جاى فناورى GSM که استاندارد معمول ارتباطى تلفن همراه در بسیارى از کشورها و به ویژه در اروپا است ، فناورى دیگرى تحت عنوان پروتکل بکارگیرى نرم افزار کاربردى از طریق تجهیزات بى سیم (Wireless Application Protocol)  که به اختصار WAP نامیده مى شود جایگزین مى شود. در این شیوه جدید، هر تلفن همراه از طریق مرکز تلفن با کامپیوتر سرویس گر (SERVER) مرتبط مى شود و مى تواند نرم افزار مورد نیاز کاربر خود را بر روى کامپیوتر مذکور فعال نماید. بدین ترتیب استفاده کننده مى تواند اطلاعات خود را از طریق کامپیوتر سرویس گر که خود از طریق اینترنت و یا شبکه هاى ارزش افزوده (VAN) به مراکز تجارى و خدماتى متصل است ارسال و یا دریافت نماید. با این شیوه مى توان خدمات مختلفى را که به طور روزمره استفاده مى شود از طریق تلفن همراه ارائه داد. خدماتى از قبیل پست الکترونیکى، تهیه بلیط، اخبار، نقل و انتقال سهام و خدمات بانکی و … (  2002 ،  Tan and teo Durlacher )