ناحیه و کسب تاییدیه مبنی بر مناسب بودن آبانبار از نظر بهداشتی و کسب مجوز جهت آبگیری میباشد.
بند ب نیز با اشاره به بسته شدن راه آب اکثر آبانبارها، به اقدامات و فرآیندهای لازم جهت انتقال آب توسط تانکرها اشاره مینماید. پرداخت هزینه تانکرها به عهده متصدیان است و تنها با در دست داشتن مجوز اداره بهداشت اجازه آبگیری داده میشود.
بند ج نیز به محل و نحوه برداشت آب میپردازد، چراکه تنها منبع تامین آب شهر کاشان رودخانه شیخ صفی بوده که اکنون کشاورزان از آن استفاده میکنند.
در این آیین نامه کمیته احیاء و حفظ آبانبارهای تاریخی که مستقر در فرمانداری است متصدی آبگیری آبانبارها بوده و مردم برای پرسیدن سوالات و رفع مشکلات خود باید به این کمیته مراجع نمایند.
نکته قابل توجه ارائهی شماره حسابی جهت واریز کمکهای مردمی میباشد. این کمکها صرف هزینههایی از قبیل پاکسازی نهر صفی آباد به منظور رفع آلودگی و در دسترس قرار دادن آب سالم و مرمت سایت آبگیری و … میشود. البته فرمانداری نیز اعتباراتی را به طور کلان در نظر گرفته است. کمکهای مردمی نیز به دو روش مستقیم که شامل پرداخت حق اشتراک به طور یکسان و عادلانه جهت هزینههای مشترک برای آبانبارها و کمکهای غیر مستقیم که بانیان و افراد خیر بطور داوطلبانه به آبانبارهای محله خود اختصاص میدهند میباشد.
انقضای دوره آبگیری در هر سال لغایت ۱۰/۱۲ اعلام میشود. بعد از تاریخ مذکور مصدیان حق برداشت آب و ذخیره سازی ندارند. همچنین متصدیان مکلفند حتی الامکان از ساعات ۶ بعداز ظهر تا ۶ صبح روز بعد مبادرت به آبگیری و انتقال آب نمایند چرا که در این زمانها آب در کمترین درجه آلودگی است و در قدیم نیز به همین منوال مبادرت به آبگیری میشده است. البته این محدودیت زمانی تا زمانی است که تصفیه خانه در کنار صفی آباد و سایت آبگیری احداث شود.
جهت مرمت آبانبارها باید به اداره میراث فرهنگی مراجعه نموده و این امر با مشورت آنها صورت پذیرد.
عطارها در انتهای مقاله خود به عملیات اجرایی صورت گرفته توسط کمیته اشاره نموده است. در زیر به آنها اشاره مینماییم: تهیه شناسنامه از وضع موجود آبانبارها، شناسایی موقوفات و واقفین و متولیان آبانبارها، تغییرکاربری بعضی آبانبارهایی که به عللی متروک شده، به فضای خدماتی از قبیل کتابخانه، قرائت خانه، زورخانه، چایخانه، آمفیتئاتر و ورزشگاه خواهران؛ شناسایی و تعیین متصدیان، ایجاد و احداث محل برداشت آب در معابر(سقاخانه بهداشتی و مناسب) برای هر آبانبار، ایجاد وحدت رویه در تعمیرات و بازسازی و بازپیرایی به منظور حفظ معماری و اصالتهای کالبدی، برنامهریزی جهت آبرسانی به آبانبارهای دائر، استفاده از فن آوری مناسب جهت بالا آمدن آب از پاشیر به سطح معبر عمومی، آموزش اقشار مردم به اهمیت این عنصر زیرساختی شهر قدیم کاشان، آشنایی مردم با بیماریهای منطقه از آب، نهادینه کردن بهرهوری و صرفه جویی از مصرف آب شرب، آزادسازی حریم آبانبارهایی که در سالهای اخیر به آنها تعدی شده، ایجاد یک نظام هماهنگ جهت توسعه و ارتقای مشارکت مردم و همکاری بین بخشی(عطارها، ۱۳۸۵، ص۱۹۱تا۱۹۵).
بازسازی مخزن زیرزمینی مروگال۴۴
جایزهی معماری کولین کریسپ نیوزیلند، در سال ۲۰۰۹ به بازسازی بسیار عالی مخزن مروگال تعلق گرفت. این آبانبار آجری زیرزمینی همزمان با خانه در سال ۱۸۸۵ ساخته شدهاست. در سالهای بعد مخزن با ریزش بخشهایی از سقف دچار آسیب جدی گردید. در سال ۲۰۰۵ شکستگی گنبد توسط گروه معماری خانههای تاریخی، مورد بررسی قرار گرفت و با یک استاندارد بسیار بالا ترمیم گشت. این مخزن که در پشت ساختمان اصلی و همجوار با ایوان غربی قرار گرفتهاست، با جمع آوری آب از سقف ایوان غربی آبگیری میشود. در گذشته آب مخزن به وسیلهی پمپ چدنی دستی که در انتهای شمالی ایوان غربی قرار دارد استخراج میشدهاست. مخزن استوانهای دارای قطر داخلی ۷/۳ متر و ۱/۴ متر عمق میباشد. این مخزن با گنبد آجری خفته که تنها اندکی بالاتر از سطح زمین است، پوشش داده شدهاست. در سال ۲۰۰۵ یکی از اعضای گروه با مشاهدهی عکسی از دههی ۱۹۲۰ متوجه شد که شکل گنبد تغییر کردهاست. میزان نشست زمین در اطراف بخشهای نمایان گنبد افزایش یافته و برجک آن نیز به سمت شمال غربی کج شده بود. حفاریهای بیشتر نشان داد که گنبد به تدریج در حال فرو ریختن است و در بعضی قسمتها قوس محدب گنبد مقعر گشتهاست. گروه معماری خانههای تاریخی، به این نتیجه رسید که میزان آسیب گنبد به حدی است که باید خود گنبد به همراه بخشهای بالایی مخزن استوانهای تخریب گردد و مجددا ساخته شود. جهت جلوگیری از ریزش گنبد نیاز به یک رینگ فولادی ضد زنگ در پیرامون بخش بالایی مخزن بود تا نیروی رانشی حاصل از پایهی گنبد را مهار کند. ابتدا سقف به دقت برچیده شد به گونهای که آجرهای هر ردیف پس از تمیز نمودن در کنار سایر آجرهای هم ردیف خود قرار گرفت، همزمان یک کف کاذب به عنوان سکوی کار در داخل مخزن تعبیه گردید. پس از برداشتن سقف گنبدی، جدارههای مخزن تعمیر شد و رینگ فولادی در محل نصب گردید. سپس تیرهای کاذبی که به شکل اصلی گنبد ساخته شده بودند در محل قرار گرفتند و گنبد با آجرهای اصلی خود مجددا بر روی این قالب چوبی ساخته شد. در انتها قالبی که در زیرگنبد قرار داده شدهبود، برچیده شد و اجزای آن از طریق روزن باقی مانده در راس گنبد خارج گردید. در ادامه برج کوچک بالای گنبد و پوشش چوبی آن تا حد امکان شبیه به عکس تاریخی ساخته شد. آبانبار بازسازی شده با شکل اولیهی خود در زمان ساخت، بسیار مطابقت دارد؛ هرچند که رینگ فولادی و پمپ الکتریک شناور مدرن، کمبودهای طراحی آن را جبران نمودهاند و این امکان را فراهم کردهاند که آبانبار مجددا مورد استفاده قرار گیرد(تصویر شماره ۵۸). موفقیت این پروژه به دلیل همکاری مهندسان در رشتههای مختلف با یکدیگر و همفکری آنان در جهت یافتن آیندهای پایدار برای بنا میباشد. مخزن جمع آوری آب باران با این ایده بازسازی شد که بنا درتامین آب مورد نیاز برای آبیاری باغ خودکفا گردد.
معرفی نمونههایی از باززندهسازی و تغییر کاربری آبانبارها
در این نمونهها با تغییر کاربری آبانبارها و انطباق دادن آنها با کاربریهای جدید سعی گردیده از زوال و نابودی این بناهای تاریخی جلوگیری شود. نمونههای بسیاری از این باززندهسازی در کشورهای ترکیه، افغانستان و در شهرهای مختلف ایران وجود دارد. همان گونه که در تصویر شماره۵۹ مشاهده میشود، آبانباری در ترکیه به نمایشگاه آثار هنری تغییر کاربری داده است. در بسیاری از کلیساها نیز مخازن آبی زیر کلیساها به فضاهای رستورانی و نمایشی تبدیل گشتهاند(تصاویر شماره ۶۰ و ۶۱).
موزه سازههای آبی فارس در شیراز
پروژه موزهی سازههای آبی استان فارس با احیاء آبانبار دیوانخانه در مجموعه زندیه شیراز انجام گرفتهاست. زیر بنای این پروژه ۳۰۰ متر مربع میباشد و عملیات احیای آن در سال ۱۳۸۸ انجام شده است. آبانبار دیوانخانه یکی از آب انبارهای عام المنفعهای است که به دستور کریم خان زند بین سالهای ۱۱۶۳ تا ۱۱۹۳ هجری قمری در شیراز ساخته شد. طرح این آبانبار برگرفته از معماری دوره صفویه است که شامل یک راه پله سنگی به عرض ۳ متر و یک مخزن به ابعاد ۱۵*۱۵ و عمق ۱۰ متر میباشد. این آب انبار در شمال شرقی میدان توپخانه و در کنار ساختمان دیوان خانهی شیراز قرار دارد. در گذشته، بر روی این آبانبار، ساختمانی به نام نقاره خانه وجود داشته است که برای رساندن پیام های مهم به مردم ساخته شده بود. در حال حاضر این ساختمان به یک ویرانه تبدیل شده است. بنای پشت آبانبار که شامل بادگیری برای تهویهی هوای درون مخزن بوده نیز به کلی ویران شده است. آبانبار کریم خانی در تاریخ ۱۴/۸/۱۳۵۵ به شمارهی ۹۳۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این موزه جهت معرفی سازههای آبی که به مرور در حال نابودی هستند، بازسازی شدهاست. در مجموع ۲۴ تابلو و ۸ ماکت، بازدیدکنندگان را با عنوان و عملکرد دیگر سازههای آبی استان آشنا میسازد. ایدهی اصلی در احیاء این بنا، حضور فیزیکی آب بود که به عنوان فصل مشترک تمامی این سازهها و موضوع پروژه الزامی مینمود. این حضور فیزیکی در طول مسیر بازدید، موکدا در ناخودآگاه بازدیدکنندگان از اهمیت کنترل و استفاده آب در طول تاریخ که عامل ساخت این بناها بوده حکایت میکند. نحوه نمایش آب با الهام از معبد آناهیتای بیشابور، در سطح وسیع کف به عمق ۱۰ سانتیمتر انجام شده تا انعکاس محیط در آب و گذر بازدیدکنندگان بر روی آن، تداعی گر حس روحانی و تقدس آب برای این مردمان در طول تاریخ باشد. تمامی سازههای الحاقی در این فضا از شیشههای لمینت شدهی سکوریت و استیل ضد زنگ انتخاب گردیدهاست. برای پوشش سطوح کف از شیشه استفاده شده تا علاوه بر مقاومت در برابر رطوبت، کمترین تاثیر بصری بر فضا داشتهباشد و بازدیدکنندگان با حرکت بر روی آن، حس تعلیق در فضا، نور و آب را تجربه کنند. فریمها و کلیه اتصالات از فولاد ضد زنگ انتخاب گردید تا به مقاومت شیشهها کمک کند و در رطوبت دچار زنگ زدگی نشود، همچنین رنگ خنثای فولاد و سطح صیقلی آن، منعکس کنندهی محیط باشد و به شفافیت سازههای الحاقی کمک کند.
تمامی سازهها به صورت پیش ساخته در کارگاه آماده شده و پس از حمل به محل، بر روی پایه های قابل تنظیم، در فاصلهی ۱۰ سانتیمتری از سطح زمین و بر روی آب نصب شدهاند. به علت نشست ساختمان در راه پله و تغییر تراز و خیز پلههای ورودی، جهت سهولت در حرکت، مسیر بازدید با نردهای از جنس استیل تا بالای راه پله امتداد یافته و سطح شیشههای کف پلهها، سندبلاست شده تا زبری سطح شیشهها مانع از سقوط بازدیدکنندگان گردد. در نورپردازی از لامپهای LED با ولتاژ ۱۲ و ۲۴ ولت با بازدهی هر وات ۱۲۵ لومن استفاده گردیده تا علاوه بر مصرف پایین برق و طول عمر بالای چراغ، خطر برق گرفتگی در آب وجود نداشته باشد. همچنین سعی گردیده تا اتصال چراغها در مسیر بازدید به گونهای باشد که منبع نور به صورت مستقیم دیده نشود و تنها هالهای از سایه روشنها، مسیر و تابلوها را نشان دهد، بدین ترتیب فضا تحت تاثیر نورهای پراکنده قرار نمیگیرد. لامپهای LED انتخابی به رنگ کهربایی با درخشندگی بالا میباشند( این گونه لامپها عموما جهت دیوارههای آجری بناهای تاریخی استفاده میشوند) و در تضاد با سردی رنگ ساروج بدنه و آب راکد کف، به محیط، گرمی بخشیده و فضای زنده و پویایی خلق میکنند؛ گویی آتش به دور آب، جهت روشنایی و گرمی برافروخته شده است(تصویر شماره۶۲). لازم به ذکر است که این پروژه رتبه اول گروه عمومی را در مسابقه معمار ۱۳۸۹ کسب کردهاست(برگرفته از سایت خبری معماری نیوز، تاریخ۸/۳/۹۰).
آبانبار قوام بوشهر

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه ارشد درموردسود سهام، سهامداران، سود تقسیمی، تقسیم سود
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید