موردی نشان داد که برخورد با آبانبارها تا کنون به صورت تک بنا بوده و در باززندهسازی آنها سعی گردیده، تنها بنای آبانبار باززندهسازی گردد و به ارتباط آن با بستر اطراف و همجواریهای توجهی نشدهاست. به عقیدهی نویسنده هرچند این شیوه برخورد راهکار مناسبی میباشد، اما کامل نبوده و برای تضمین بقای آبانبارها به قوت سابق، نیاز است که به آنها در کنار مجموعه وبستر اطرافشان توجه شود. نکته دیگری که اشاره به آن خالی از لطف نیست، آبگیری آبانبارها و استفاده مجدد از آب آنهاست، چرا که ماهیت وجودی آبانبارها، ذخیره آب و بهرهگیری از آن است. در صورتی که این ویژگی از آنها گرفته شود، گویی هویت اصلی آبانبارها به دست فراموشی سپرده شدهاست؛ در طرح حاضر رویکرد اصلی طراح بر این اساس بودهاست که علاوه بر حفظ عملکرد اصلی آبانبارها، کاربری جدیدی به آنها بیافزاید تا عملکرد شهری آنها را قوت بیشتری بخشیده و مانع از زوال و فراموشیشان گردد. در این راستا همزمان با طراحی بناهای جدید در سایت، سعی گردیده به آبانبارها نیز کاربریهای جدید، همخوان با بناهای همجوار اضافه گردد. در اولین قدم، براساس ویژگیهای هریک از عرصهها و کاربریهای موجود در سایت، به مکانیابی آنها پرداخته شدهاست. الف: با توجه به وجود مدرسه و آبانبار حاج غلامرضا در نزدیکی آن، عرصهی فرهنگی در این بخش مکانیابی گردیدهاست. در طراحی بناهای این عرصه اتصال مناسب با مدرسه و آبانبار از اهمیت بسیار برخوردار میباشد. ب: از آنجا که عرصه تفریحی بیشترین تعامل را با فضای سبز و محیط باز دارد، در بخش شمالی مجموعه، که محل تلاقی آبراههای آبانبارهاست، مکانیابی گردیدهاست. این عرصه با عرصه ورزشی همجوار میباشد. ج: و اما در مورد عرصه اقامتی: در طراحی این عرصه توجه به دو نکته ضروری میباشد. ۱- از آنجا که بناهای این عرصه، جهت خدمات دهی به مسافران در نظر گرفته شدهاند، بنابراین بهتر است توجه شود که ورود افراد غریبه به سایت موجب خدشهدار نمودن محرمیت سایر بخشهای مجموعه و به ویژه، بافت مسکونی همجوار نگردد. ۲- همچنین در مکانیابی این عرصه باید دقت شود که سروصدای سایر عرصهها موجب برهم زدن آرامش مسافران نگردد. بنابراین بناهای اقامتی در بخش شمال غربی مجموعه مکانیابی گردیدهاست. چرا که این بخش هم از آرامش کافی برخوردار است و هم دارای دید مناسب به نخلستان میباشد. نکته دیگری که در طراحی عرصه اقامتی از اهمیت بسیار برخوردار است، رعایت سلسله مراتب مناسب جهت حفظ حریم بافت مسکونی همجوار میباشد(تصویر شماره۷۶).
بر اساس مطالب فوق، آبانبار حاج غلامرضا که همجوار با بنای فرهنگی است، به کاربری نمایشگاه آثار، به عنوان قلب مجموعه فرهنگی- آموزشی، آبانبار پسی که همجوار با عرصه تفریحی است، به کاربری چایخانه، آبانبار حاجی عیدی که همجوار با عرصه اقامتی است به عنوان هشتی ورودی این بنا، آبانبار خواجه کریمی به فضایی جهت برقراری تعامل جمعی و آبانبار تخریب شده به آمفی تئاتر روباز تغییر کاربری داده شدهاند. پس از جانمایی عرصهها، مرحله طراحی آغاز میگردد. از آنجا که رویکرد اصلی طرح، حفظ حداکثری بافت موجود مجموعه به ویژه گذرها، مسیرهای عبور آب و فضای سبز موجود بوده، طرح اولیهای به شکل زیر ارائه گردید(تصویر شماره۷۸). در این طرح مکانیابی عرصهها بر اساس آنچه بیان گردید، صورت پذیرفته است، اما ایراد اصلی وارد بر طرح عدم ساماندهی مسیرها و گذرها به شکل مطلوب میباشد. چراکه به دلیل گرم و خشک بودن اقلیم این شهر نیاز به گذرهای سایهدار(رواقها) و سایه اندازیهای مناسب میباشد.
در اتودهای بعدی سعی گردید رواقها به گونهای طراحی گردند که جهت دسترسی به تمام بناها، مسیرهای سایهدار وجود داشته باشد. همچنین از آنجا که هدف اصلی طراحی این مجموعه، ایجاد مکانی برای برقراری تعامل اجتماعی میان مردم محله بودهاست، در مرکز آن، به عنوان نقطه عطف، فضایی با همین هدف در نظر گرفته شد(تصویر شماره۷۹).
ایده کلی در طراحی گرافیک مجموعه نیز، توجه به بافت اطراف بودهاست؛ بدین ترتیب که در بناهای همجوار با ساختمانهای موجود در شمال شرقی و شمال غربی مجموعه از خطوط عمودی و اشکال نزدیک به مستطیل استفاده شده است. در حرکت به سمت مرکز مجموعه و زمینهای بایر اطراف، فرمها آزادتر شده تا بدانجا که به فرم غالب دایره در اطراف آبانبارها تبدیل میگردد. بنابراین در طراحی این پروژه سعی گردیده با ایجاد تنوع در چشم اندازها و عرصهها، مجموعهای پویا و جذاب طراحی گردد. به عنوان مثال رواقهای در نظر گرفته شده از تنوع بسیاری برخوردارند و بسته به قرار گیری آنها در گذرهای اصلی و فرعی، مصالح و میزان پروخالی بودنشان متفاوت میباشد(تصویر شماره۸۰).
به منظور دستیابی به جنبههای پایداری، جهتگیری ساختمانها با توجه به نمودار تابش خورشید، وزش باد و … به گونهای مناسب انتخاب گردیدهاست. همچنین در طراحی فضاهای داخلی نیز سعی گردیده جهت سرمایش و گرمایش ساختمانها حداکثر بهرهگیری از راهکارهای پایداری همچون آتریومها، تهویه مطبوع و … صورت پذیرد. فضای سبز مجموعه نیز به گونهای طراحی گردیده که پس از عبور باد غالب و کاهش دمای آن توسط فضای سبز، درختان و حوض آب، هوای خنک به درون ساختمانها هدایت میشود. علاوه بر موارد فوق، با طراحی رواقها و سایهبانهای مناسب درجبهههای مورد نیاز، حداکثر سایهاندازی بر نماها ایجاد گشتهاست. پرو خالی بودن رواقها نیز به گونهای انتخاب گردیده که با توجه به زاویه تابش آفتاب، در تمام ساعات روز سایه اندازی مناسب داشتهباشند(تصویر شماره۸۱).
در طراحی نماهای مجموعه از المانهای معماری سنتی این شهر بهره گرفته شده تا بیشترین همخوانی را با آبانبارها داشته باشد. نمای یک ساختمان وظیفهی برآوردن بسیاری نیازهای مهم را برعهده دارد، چرا که علاوه بر مسائل زیبایی شناسی یک عامل اصلی در میزان مصرف انرژی ساختمان میباشد. طراحی مناسب نما موجب بهبود کیفیت هوای داخل، تعدیل نوسان دمای هوا، کنترل کیفیت هوای داخل توسط کاربران در پاسخگویی به نیازهای اقلیمی، تامین نور و تهویه مناسب در حین تامین نیازهای زیبایی شناسی و بیان معماری میگردد. در این پروژه به منظور تامین ویژگیهای فوق در هریک از نماهای شمالی، جنوبی، شرقی و غربی تدابیر مناسب اندیشیده شدهاست که در تصاویر سه بعدی مجموعه قابل مشاهده میباشد(تصویر شماره۸۲).
ارائه طرحها
جزئیات اجرایی باززنده سازی برکه پسی

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه با موضوعمصرف کنندگان، گونه شناسی، تامین کننده، ساختمان سازی
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید