No category

منابع پایان نامه ارشد با موضوع ایالات متحده، بیماری مزمن، سیستم عصبی، اکسیداسیون

به ایدز شامل عفونت های توأم ریوی و خارج ریوی و یا ابتلای خارج ریوی به تنهایی می باشد. مایکوباکتریوم توبرکلوزیس معمولا در ریه ها ایجاد عفونت می کند، اما در یک سوم موارد ممکن است اندام های غیراز ریه ها را نیز درگیر نماید.

۱-۷-۱ سل ریوی
سل ریوى را مى‌توان به دو دسته سل اولیه و سل پس از درگیرى اولیه تقسیم نمود.
اگر یک عفونت سل فعال شود، در حدود ??? از مردم در ریه‌ها بروز می‌کند. علائم می‌تواند شامل درد قفسه سینه و سرفه‌های طولانی باشد که تولید خلط می‌کنند. در حدود ??? از افراد هیچ علائمی ندارند (یعنی آنها “بدون علامت” باقی می‌مانند). گاهی اوقات، افراد دچار سرفه‌های خونین در مقادیر کم می‌شوند. سل می‌تواند تبدیل به یک بیماری مزمن شده و باعث زخم‌های گسترده در نرمه فوقانی ریه‌ها شود. قسمت فوقانی ریه‌ها بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. دلیل آن به طور کامل روشن نیست. شاید قسمت فوقانی ریه‌ها به دلیل جریان هوای بهتر یا خروجی ضعیف غدد لنفاوی بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند (Philips & Ernst, 2012).
۱-۷-۲ سل خارج ریوی
در ??-??? از موارد فعال، عفونت به خارج از اندام‌های تنفسی گسترش می‌یابد که باعث بروز انواع دیگر سل می‌شود. به سلی که خارج از اندام‌های تنفسی رخ می‌دهد، “سل خارج ریوی” گفته می‌شود. سل خارج ریوی به طور معمول در افرادی که دچار نقص سیستم ایمنی هستند و کودکان رخ می‌دهد. سل خارج ریوی در بیش از ??? از افرادی که HIV دارند دیده می‌شود (Kawkitinarong, Dumrongpiwat, & Sittipunt, 2011). مکان‌های عفونت قابل توجه خارج ریوی عبارتند از: سیستم عصبی مرکزی (در مننژیت سلی)، جنب (در سل جنبی یا پلور) و سیستم لنفاوی (در سل غدد لنفاوی گردن). از میان مکان‌های دیگر سل خارج ریوی در دستگاه ادراری تناسلی (در سل ادراری تناسلی) و در استخوان‌ها و مفاصل (در سل ستون فقرات) نیز اتفاق می‌افتد. هنگامی که این بیماری در استخوان هم گسترش می‌یابد، آن را به عنوان “سل استخوانی” نیز می‌شناسند، که نوعی از استئومیلیت (کورک استخوانی) می‌باشد. یک نوع بالقوه جدی تر و شایع سل، سل “منتشر” نام دارد، که معمولاً به عنوان سل ارزنی یا میلیاری شناخته شده است. سل ارزنی در حدود ??? از موارد سل خارج ریوی را تشکیل می‌دهد (Chandir et al., 2010).
مطالعه ی حاضر در جهت شناسایی و مقایسه ی روش های مختلف تشخیص سل پلور (سل جنبی) انجام گرفته است؛ لذا در ادامه به توصیف سل پلور و علائم بالینی حاصل از آن پرداخته شده است.

۱-۷-۲-۱ سل پلور
درگیری جنب در سل اولیه حدود ۲۰% از موارد سل خارج ریوی را در ایالات متحده و جاهای دیگر شامل می شود. پلورال افیوژن (تراوش جنبی) جدا شده معمولاً عفونت اولیه ی اخیر را نشان می دهد و تجمع مایع در فضای جنبی نمایانگر یک پاسخ ازدیاد حساسیتی به آنتی ژن های مایکوباکتری است. بسته به گستره ی واکنش، تراوش ممکن است اندک و غیر قابل ملاحظه بوده و خود بخود بهبود یابد و یا آنقدر حجیم باشد که تولید تب ، درد پلورتیک و تنگی نفس کند (شکل ۱-۷). (Chakrabarti & Davies, 2006; Frank, 2013)

شکل ۱-۷ رادیوگراف قفسه ی سینه در یک بیمار آلوده به عفونت HIV و سل جنب – تراوش جنبی قابل ملاحظه ای در سمت چپ دیده می شود.

۱-۷-۲-۲ تظاهرات بالینی ناشی از سل پلور
یافته های حاصل از معاینه ی بالینی ناشی از پلورال افیوژن عبارتند از : صدای گنگ ناشی از دق کردن و یا فقدان صدای تنفسی. در تصویر قفسه ی سینه تجمع مایع در فضای جنب مشاهده می شود و تا یک سوم موارد نیز ضایعات پارانشیمی مشاهده می گردد (شکل ۱-۸). (Kawkitinarong et al., 2011)
به منظور تعیین ماهیت مایع و تمایز آن از تظاهرات علل دیگر ، می بایست توراسننتز انجام داد. مایع به رنگ کهربایی و گهگاه خونی است؛ این مایع اگزوداست با غلظت پروتئینی بیش از ۵۰% سرم ، غلظت گلوکز آن طبیعی یا پائین است، PH حدود ۳/۷ را دارا می باشد و گلبول های سفید خونی در آن قابل مشاهده اند (معمولاً µL /6000-500) (Houston & Macallan, 2014). در مراحل اولیه ی ابتلا به سل جنبی ، ممکن است نوتروفیل ها در آن بیشتر به چشم بخورند، در حالیکه در مراحل بعدی عفونت، لنفوسیت ها یافته های معمول تری هستند. سلول های مزوتلیومی عموماً یا وجود ندارند و یا یافته ای نادر می باشند. باسیل های اسید فست ، در ۱۰-۲۵ درصد از موارد به صورت مستقیم در گستره قابل مشاهده خواهند بود، ولی کشت ها ممکن است برای مایکوباکتریوم توبرکلوزیس در ۷۵-۲۵ % موارد مثبت شوند. کشت های مثبت در موارد بیماری ثانویه شایع تر است. لیزوزیم هم در تراوش جنبی وجود دارد. (Khan et al., 2013; D. L. Longo, 2013)

شکل ۱-۸ نمایش بافت ریه، جنب و تراوش جنبی ناشی از سل

۱-۸ روش های تشخیصی بیماری سل ۱۲
۱-۸-۱ روش میکروسکوپی-رنگ آمیزی زیل نلسن
مایکوباکتریوم ها را نمی توان در گروه باکتری های گرم مثبت یا گرم منفی قرار داد. در واقع، روش رنگ آمیزی گرم در طبقه بندی آنها با ارزش نیست. بررسی میکروسکوپی باسیل ها از روش های مستقیم تشخیصی به شمار می آید که لازمه ی آن انجام رنگ آمیزی لام های تهیه شده می باشد. همانطور که پیش تر گفته شد، دیواره ی سلولی مایکوباکتریوم ها حاوی اسید مایکولیک می باشد. مایکولیک اسیدهای بلند زنجیره به خوبی با رنگ های بازی مانند کربول فوشین اتصال برقرار می نمایند و به این باکتری ها خصوصیت مقاومت به اسید می دهند که در تشخیص آن ها از باکتری های دیگر کمک کننده است. به این صورت که این باکتری ها پس از اتصال پایدار با رنگ، در مقابل عوامل رنگبر الکل ها و اسید های قوی مقاومت به خرج می دهند (اسید فست). در حالیکه سایر باکتری ها (غیر مقاوم به اسید) هنگام مجاورت با محلول اسید – الکل به آسانی رنگ خود را از دست می دهند. اسید فست بودن تحت تأثیر کلنی، محیط کشت و نور ماوراء بنفش قرار می گیرد. برای پی بردن به خاصیت مزبور و همچنین رنگ آمیزی باکتری از روش زیل نلسن استفاده می شود. در این روش، مایکوباکتری ها بر خلاف سایر باکتری ها به وسیله ی الکل اتیلیک ۹۵ درصد و اسیدکلریدریک ۳ درصد بی رنگ نمی گردند (شکل ۱-۹). درباره ی این رنگ آمیزی در فصل سوم به تفصیل بحث شده است. مایکوباکتری های موجود در خلط یا ترشحات بافتی را می توان پس از رنگ آمیزی با رنگ های فلوروکروم ۱۳ مانند اورامین و رودامین ۱۴ در زیر نور اولتراویولت به رنگ نارنجی درخشان نیز مشاهده کرد (Osman, Mustafa, & Tarek, 2014). در رنگ آمیزی گرم، مایکوباکتری ها به صورت باسیل های باریک، کم رنگ، گرم مثبت و گاهی گرم خنثی می باشند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه با موضوعمیراث فرهنگی، دوره قاجاریه، مزایا و معایب، معماری اسلامی

شکل ۱-۹ باسیل های اسید فست در نمونه ی خلط پس از رنگ آمیزی زیل نلسن در زمینه ی آبی به رنگ قرمز مشاهده می شوند.

۱-۸-۲ کشت
کشت نمونه های پاتولوژیک مشکوک به داشتن باسیل سل سخت ترین متد در تشخیص سل می باشد. اختصاصیت این تست بسیار بالاست؛ چون هر باسیل زنده بر روی محیط کشت تشکیل کلنی خواهد داد و تشخیص قطعی بیماری های مایکوباکتریومی به روش کشت امکانپذیر است. با استفاده از روش کشت امکان بررسی و ردیابی ۱۰ تا ۱۰۰۰ مایکوباکتریوم زنده در هر میلی لیتر نمونه وجود دارد. تجهیزات و هزینه ی اقتصادی انجام کشت بسیار بالاتر از میکروسکوپی است. محیط کشت خوب بایستی امکان رشد سریع و زیاد مایکوباکتریوم ها را فراهم نموده و توانایی بررسی مورفولوژی کلنی ها و تولید پیگمان را داشته باشد، رشد باکتری های مزاحم را مهار کند و مقرون به صرفه باشد (Essawy, Saeed, & Fouad, 2014).

۱-۸-۲-۱ محیط کشت لوون اشتاین جنسن ۱۵
محیط لوون اشتاین جنسن در ابتدا توسط لوون اشتاین ساخته شد و حاوی رنگ های قرمز کونگو و مالاشیت گرین ۱۶ بود. بعدها آقای جنسن محیط لوون اشتاین را تغییر داد؛ به این صورت که محتویات سیترات و فسفات را تغییر داد و رنگ قرمز کونگو را حذف نمود و غلظت مالاشیت گرین را افزایش داد.این محیط کشت حاوی مواد مختلفی مانند نمک، گلیسرول و مواد آلی (برای مثال تخم مرغ تازه یا زرده ی تخم مرغ، آرد سیب زمینی و اجزای دیگر) می باشد. گلیسرول از یخ زدگی (ایجاد کریستال های یخ) که باعث آسیب به باسیل ها می شود جلوگیری می کند. گلیسرول و سوسپانسیون تخم مرغ، همچنین اسیدهای چرب و پروتئین مورد نیاز برای متابولیسم مایکوباکتری را فراهم می آورد. پتاسیم فسفات و منیزیم سولفات باعث ارتقاء رشد میکروارگانیسم شده و بعنوان بافر عمل می کند. مالاشیت گرین هم به عنوان یک جلوگیری کننده از رشد سایر آلوده کننده ها و هم به عنوان یک نشانگر عمل می نماید. به این صورت که تشکیل رنگ آبی نشانه ی کاهش در pH توسط آلوده کننده های گرم مثبت مانند استرپتوکوک ها بوده و تشکیل رنگ زرد نشانه ی قلیایی شدن محیط توسط باسیل های گرم منفی می باشد. (شکل ۱-۱۰). در این محیط کشت، حتی تعداد بسیار کم باسیل در نمونه های بیمار قادر به رشد و تکثیر در مدت ۳ تا ۶ هفته می باشد. در مطالعه ی حاضر کشت نمونه ها بر روی این محیط انجام گردید که در فصل سوم به طور مفصلی به نحوه ی ساخت آن و انجام کشت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس پرداخته شده است.

شکل ۱-۱۰ محیط کشت لوون اشتاین جنسن که به حالت مورب در لوله منعقد شده است. پایه ی این محیط کشت، تخم مرغ و رنگ مالاشیت گرین است.

۱-۸-۲-۲ خصوصیات رشد
مایکوباکتری ها، هوازی اجباری بوده و انرژی مورد نیاز خود را از اکسیداسیون مواد کربن دار ساده به دست می آورند. افزودن گازکربنیک به محیط کشت موجب تقویت رشد باکتریها می گردد. زمان رشد این باسیل ها خیلی آهسته تر از سایر باکتری ها بوده، به طوری که زمان تقسیم سلولی آنها حدود ۱۸ ساعت یا بیشتر است. کلنی باکتری های این گروه که سریع ترین رشد را دارند پس از ۱۰ الی ۱۴روز ظاهر شده و کلنی آنهایی که به کندی رشد می کنند، بعد از ۶ الی ۸ هفته مشاهده می شوند.
(Roberts, Neville, Berrisford, Antunes, & Ali, 2010; WHO, 2013b)
باسیل سل در محیط کشت غیر غنی رشد نمی کند. افزودن کمی گلیسرول به محیط کشت موجب رشد سریع تر سویه ی انسانی می شود، اما بر سویه ی گاوی چنین اثری نداشته و حتی ممکن است از رشد آن ها جلوگیری کند. پیرووات سدیم ۱۷ موجب افزایش رشد سویه ی گاوی باسیل سل می شود و نیز دارای اثر مشابهی بر روی آن گروه از سویه ی گاوی و انسانی است که در اثر شیمیوتراپی آنقدر ضعیف شده اند که بر روی محیط کشت استاندارد خیلی کم رشد می کنند. کلنی های مجزای انسانی به صورت برآمده و به شکل نامنظمی با سطحی خشک، چروکیده و چسبنده رشد می کنند. رنگ آنها ابتدا سفید کرم بوده و کم کم به رنگ زرد تبدیل می شوند (شکل ۱-۱۱).

شکل ۱-۱۱ کلنی های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس بر روی محیط کشت لوون اشتاین پس از گذشت ۶

دیدگاهتان را بنویسید