No category

پایان نامه با موضوع بهبود عملکرد، مواد غذایی، دانه های روغنی، مواد معدنی

دانلود پایان نامه

نسبت هضم پروتئین در روده را افزایش داد (ونگ و همکاران، ۱۹۹۷).

۲ – ۷ – ۶ – روش تاباندن اشعه مادون قرمز
مزیت این روش نسبت به روش گرمای متداول مربوط به اثرات حرارت زیاد در زمان کوتاه ۱(HTST) این فرآیند بوده که شامل کاهش زمان گرمایش، گرمای یکنواخت ، کاهش فقدان کیفیت مواد عمل آوری شده، تجهیزات ساده، متنوع ومتراکم و ذخیره کردن قابل توجهی از انرژی می باشد. گرمای اشعه مادون قرمز می تواند برای عمل آوری های متنوع خوراک بکار گرفته شود مانند خشک کردن، پختن، برشته کردن، رنگ زدایی، پاستوریزاسیون و استریلیزاسیون. در این روش اسیدهای آمینه با ارزش حفظ شده، عملکرد انرژی افزایش یافته و بعلاوه هزینه کلی فرآیند پایین می آید (جان و علی، ۲۰۰۸).
۱. Hi Temprature Short Tim

۲ – ۷ – ۷ – اتوکلاو کردن
در این روش دانه ها را در دمای ۱۲۰ درجه سانتیگراد به مدت ۱۲ ساعت قرار داده و در شرایط دمای اطاق خنک می کنند. این روش عمل آوری وقت گیر و پر هزینه بوده و تعدادی از مواد ضد تغذیه ای همچنان فعال باقی می ماند.

۲ – ۷ – ۸ – پلت کردن
فرآیند پلت کردن عبارت است از تجمع ذرات کوچک و تبدیل آنها به ذرات بزرگتر با استفاده از فرآیند مکانیکی همراه با رطوبت، گرما و فشار. در فرآیند پلت کردن ابتدا مواد اولیه بر اساس یک فرمول تنظیم شده و مواد غذایی اولیه ای که لازم است آسیاب شوند توسط آسیابهایی با توری ها و غربالهای ریز آسیاب شده و وارد میکسر که عمدتاً افقی می باشد می شوند. هر چقدر دستگاه آسیاب توانایی داشته باشد تا مواد را ریزتر نماید پایداری و کیفیت پلت بهبود می یابد. هنگامیکه با بخار آب گرم مخلوط می شوند تغییراتی در ماهیت آنها ایجاد می شود سپس وارد دستگاه پلت زن شده و متراکم و پلت می شوند و وارد خشک کن و نهایتاً خنک کننده شده و دان آماده مصرف می باشد. کیفیت خوراک پلت شده را معمولا بر اساس شاخص کیفیت خوراک پلت شده که بیانگر میزان دانه های پلت شده سالم در مقایسه با دانه های خردشده می باشد بیان می نمایند. کیفیت خوراک پلت شده با کاهش نسبت دانه های خردشده به دانه های سالم افزایش خواهد یافت. (کریمی و صادقی، ۱۳۸۷) بررسی نتایج مطالعات انجام گرفته در رابطه با مزایای استفاده از خوراک پلت شده بر عملکرد جوجه های گوشتی نشان داده است که تغذیه از خوراک پلت شده از طریق یک یا تعدادی از راهکارهای زیر موجب بهبود در کارایی استفاده از خوراک ودر نتیجه افزایش عملکرد آنها می گردد:
۱- بهبود در قابلیت هضم خوراک بدلیل ژلاتینه شدن بخش موادکربوهیدراتی یا نشاسته جیره
۲- کاهش فعالیت مواد بازدارنده رشد بدلیل استفاده ار بخار گرم
۳- کاهش احتمالی اثرات منفی برخی از ترکیبات پلی ساکاریدغیر نشاسته ای محلول بر دستگاه گوارش
۴- امکان کاهش تعداد باکتری های موجود در خوراک وکاهش قدرت رقابت آنها با پرنده در استفاده از مواد مغذی جیره ویا تحریک سیستم ایمنی بدن
۵- کاهش قدرت انتخاب پرنده وهمچنین جلوگیری از جداسازی اقلام درشت وریز جیره
۶- کاهش میزان ضایعات خوراک ومخصوصا ویتامین ها ومواد معدنی
۷- افزایش خوش خوراکی جیره از طریق کاهش میزان گردوخاک
۸- کاهش مدت زمان مورد نیاز برای مصرف خوراک واستفاده ازانرژی صرفه جویی شده برای رشد.

عوامل تاثیرگذار برکیفیت پلت:
۱- ۴۰ %فرمولاسیون جیره
۲-۲۰ %اندازه ذرات
۳-۲۰ % شرایط عمل آوری
۴-۱۵ % خصوصیات جیره
۵- ۵ % خنک کردن وخشک کردن.

برای مواد حاوی نشاسته بالا، سطوح بالای گرما و رطوبت برای دستیابی به پلت مناسب نیاز است. نقش گرما در این فرآیند ژلاتینه کردن بخش نشاسته خوراک، نابودی پاتوژن ها وعوامل بیماری زا و بهبود خشک کردن پلت در خنک کننده است. رطوبت به عنوان یک لوبریکانت بین پلت و دیواره دای(die) عمل می کند. بخار ممکن است در ۳ شرایط مختلف وجود داشته باشد. اشباع، با گرمای بالا (فرآیندگرم) و با گرمای پایین (فرآیند سرد) (سالاری و همکاران، ۲۰۰۶).
رطوبت لازم جهت پلت کردن ۱۵-۱۸% می باشد در مورد خوراکهای بافیبر بالا رطوبت بیشتری نیاز است. از موادی مثل لیگنوزول ، بنتونیت ویا ملاس به عنوان مواد چسبان استفاده می شود. به کار گیری ۱۰-۱۵%گندم وتا حد کمتری جودر جیره ها سبب تولید پلتی با استحکام خواهد شد. البته با توجه به هزینه بالا استفاده از ۲% آب اضافی کافی است . دراین روش زمان کمتری صرف خوردن می شود بنابراین احتیاجات انرژی کاهش می یابد.
در تغذیه طیور پلت تهیه شده در حرارت زیاد (توسط بخار آب داغ) در مقایسه با پلتی که در درجه حرارت های معمولی تولیدگردیده نتایج بهتری را از لحاظ سرعت رشد حیوان و راندمان تبدیل مواد غذایی به بار آورده است (مکدونالد و همکاران، ۱۳۸۷).
زلنکا (۲۰۰۳) نشان داد، قابلیت هضم مواد مغذی آلی خوراک پلت شده بالاتر از پلت نشده بود ومیزان AMEn در جیره پلت شده حدود ۳% بالاتر بود و در خوراک استفاده شده، نشاسته ذرت بالاترین نسبت را در میزان انرژی نشان داد. در آزمایش صورت گرفته توسط مرسیر وهمکاران، هضم نشاسته ذرت پلت شده توسط آمیلاز باکتریایی ۶ برابر بیشتر از جیره آردی برآورد شد.
تولیدکنندگان خوراک برای بهبود کارایی وپایداری پلت انواع متنوعی از اتصال دهنده های پلت استفاده کردند. اتصال دهنده های کلوئیدی، ملاس وچربی سالیان زیادی استفاده شده اند وتاثیر آنها بر پایداری پلت وکارایی پلت گزارش شده است. نوع بنتونیت دارای ارزش غذایی کمی است. بنتونیت سیلیکات سدیم دارای ۳ لایه حاوی سدیم یا کلسیم بعنوان کاتیون غیرقابل تغییر است. به مقدار ۲- ۱% جیره استفاده می شود. فرم سدیم بهتر است، برای بهبود عملکرد باید هیدراته شود که این آبپوشی منجر به افزایش ۵ برابردر وزن می شود. لایه های آلومینیوم سیلیکات جدا شده وآب به سطح یونی آنها متصل و ۱۵- ۱۲ برابر حجم افزایش می یابد.
سالاری و همکاران (۲۰۰۶) نشان دادند، جوجه های تغذیه کننده با جیره حاوی ۲- ۱% سدیم بنتونیت خوراک بیشتری مصرف کردند و افزایش وزن بیشتری داشتند و ضریب تبدیل خوراک بهتر بود. تحت شرایط این آزمایش پلت کردن و استفاده از ۲- ۱% سدیم بنتونیت عملکرد پرنده را بهبود بخشید.
کریمی و همکاران (۱۳۸۶) گزارش کردند، پلت کردن جیره از طریق افزایش میزان خوش خوراکی جیره وکاهش هرینه های نگهداری پرنده موجب بهبود عملکرد گردید. تغذیه جوجه های گوشتی با جیره پلت شده مجددا آسیاب شده فاقد تاثیر معنی دار بر مقادیر صفات عملکردی جوجه های گوشتی مورد آزمایش بود و پلت کردن بخش ذرت جیره تنها موجب افزایش مقادیر وزن بدن در سن۳۶ روزگی گردید. افزودن فرآورده آنزیمی گریندازیم جی پی۱۵۰۰ به جیره های پلت شده موجب بهبود عملکرد جوجه های گوشتی در مرحله آغازین گردید.
شلمانی و همکاران (۱۳۸۶) نشان دادند، مصرف جیره پلت شده بیشتر از آردی می باشد، در نتیجه افزایش وزن بیشتری با مصرف جیره پلت نسبت به جیره آردی به دست می آید. این موضوع موجب شد که ضریب تبدیل غذایی در کل دوره برای جیره پلت شده بهتر از آردی باشد. افزایش وزن حاصل از مصرف جیره پلت نسبت به جیره آردی را به دلیل افزایش ازت وانرژی متابولیسمی جیره های پلت ذکر نمودند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه درمورد محیط زیست، توسعه پایدار، های غیر دولتی، سازمان ملل متحد

۲ – ۷ – ۹ – اکسترود کردن
اکسترود کردن در ۱۹۴۰ برای تولید خوراک ذرت استفاده شد ودر سال ۱۹۵۰ توسعه پیدا کرد. خوراک های اکسترود شده در همه جا در تولید طیور تجاری استفاده شده است. این روش عمل آوری نیز شبیه به پلت کردن است با این تفاوت که مواد تا قدر مطلق ریزی ? آسیاب شده سپس وارد آماده ساز (کاندیشنر) می شوند و تحت فشار بخار به شدت مخلوط می گردند. در نتیجه این عمل به خاطر پخت صورت گرفته قابلیت هضم نشاسته و پروتئین افزایش می یابد . در این مرحله مواد از آماده ساز وارد اکسترودینگ شده و تحت فشار بسیار زیاد مارپیچ فولادی قرار گرفته و ساختمان پیچیده گرانول های نشاسته درهم شکسته و از دستگاه خارج می شوند. خوراک مورد نظر توسط نیروی فشار ودر دمای ۸۰ درجه سانتی گراد از یک صفحه مشبک عبور می کند. مواد تولید شده در این روش، دارای قابلیت هضم بالاتری نسبت به محصول پلت بوده و راندمان غذایی را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. به علت هزینه بسیار زیاد این نوع فرآوری، در تهیه خوراک طیور کمتر کاربرد دارد. خوراک اکسترود شده وزن کمتری در واحد حجم از خوراک پلت شده اشغال می کند. اکسترودینگ طبیعت شیمیایی نشاسته را توسط تغییر دادن شکل طبیعی تحت تاثیر قرار می دهد وسبب تخریب برگشت ناپذیر در گرانول های نشاسته وباعث ژلاتینه شدن می شود. در نتیجه بهبود قابلیت هضم خوراک و افزایش میزان سرعت شکستگی آنزیمی نشاسته به قندهای ساده می شود. همچنین دناتوره شده پروتئین به طور موافق توسط اکسترودینگ تحت تاثیر قرار می دهد (جونز و همکاران،۱۹۹۵ وساندرز، ۱۹۹۸).

۲ – ۷ – ۹ – ۱ – اثر اکستروژن بر پروتئین دانه کلزا
بر اثر فرآیند اکستروژن قابلیت هضم پروتئین به سبب دناتوره شدن (تبدیل ساختمان نوع سوم پروتئین به اشکال ساده تر) افزایش یافته و حداقل تخریب حرارتی در مواد مغذی ایجاد می شود. پخت مناسب سبب شکسته شدن پیوندهای نوع دوم شده و به پیوندهای نوع یک پروتئین آسیبی وارد نمی شود. پیوندهای نوع دو باعث نگهداری اسیدهای آمینه در کنار یکدیگر می شوند. زمانیکه این پیوندها شکسته شوند، مواد تولیدی از طریق تفکیک فیزیکی قابل تشخیص خواهند بود. این تغییر ماهیت زمانیکه از فرآیند اکستروژن جهت عمل آوری دانه های روغنی استفاده می شود، مثمر ثمر خواهد بود (Said, 2003).
اندرسون و همکاران (۱۹۹۲) نشان دادند که? با افزایش زمان حرارت دادن (در دماهای ۰ ,۱۰ ,۲۰ ,۳۰ ,۴۰ ,۶۰ و ۹۰ درجه سانتیگراد) در دمای ۱۲۱ درجه سانتیگراد? رشد جوجه بصورت خطی کاهش می بابد. آنها علت کاهش رشد را به دلیل کاهش قابلیت هضم پروتئین و اسید آمینه لیزین در اثر افزایش مدت زمان حرارت عنوان کردند. همچنین اعلام کردند که میزان انحلال پروتئین در ۲ تا ۵ درصد کلزا کاهش یافت.
سیاسریلو و اکرمان (۲۰۰۵) گزارش کردند که پروتئین کلزا در اثر فرآیند اکسپند اندکی افزایش پیدا کرد، اما بیشتر محتویات اسید آمینه کاهش نشان دادند. با افزایش درجه حرارت به ۱۲۰ درجه سانتیگراد تاثیری روی پروتئین ها مشاهده نشد اما در میزان لیزین مقدار کمی کاهش مشاهده گردید. در دمای ۱۳۰ درجه سانتیگراد قابلیت دسترسی به اسیدهای آمینه کاهش پیدا کرد. پس با افزایش دما ممکن است به اسیدهای آمینه به خصوص لیزین آسیب جزئی وارد شود.
۲ – ۷ – ۹ – ۲ – اثر اکستروژن بر ارزش انرژی زایی دانه کلزا
بخش انرژی موجود در جیره ها می تواند به دو بخش کربوهیرات و چربی تقسیم شود. ساز و کاری که در طی فرآیند اکستروژن باعث بهبود قابلیت هضم انرژی می شود چندان مشخص نیست. برخی مطالعات نشان

دیدگاهتان را بنویسید