الان با پیشرفت روز افزون شهرنشینی و با توجه به بالاتر رفتن جمعیت شهرنشینان از روستانشینان که واسه اولین بار در تاریخ بشر اول قرن۲۱ رخ داد، ساده انگارانهه اگه شهر رو تنها محل گذر افراد و خط واصل خونه به محل کار یا محل ثانویه ایی دیگری بدونیم.

محیط شهری بیشتر از اونکه یک معنی محدود در جغرافیا باشه، حامل مفاهیم فرهنگی،آدم شناسانه و بازنمود سبک زندگی مردمون اون شهره.

طبیعتا محیط شهری هم مثل دیگر محیطای ساخته دست بشر دارای ناهنجاریای رفتاریه که می تونه بسته به نوع عمل اقلیت یا اکثریتی از آدمای حاضر در اون محیط رو مورد اذیت و ناراحتی بذاره.

آلودگیای صوتی و چشمی(شامل: سیمای شهر، پریشونی دید، وجود صنایع آلوده کننده)،ساخت و سازه های غیرمجاز،سد معبر،تخریب گرایی(وندالیسم)،زباله پراکنی و.. مثل ناهنجاریای رفتاری در محیط شهری میباشند.

گرچه که بررسی و بررسی تموم ناهنجاریای رفتاری اشاره شده در جای خود مهمه اما به نظر می رسه بررسی چندی از این ناهنجاریا با توجه به دامنه اثر گسترده ترشان بر سلامت و آرامش روحی شهروندان و منجر شدن به دیگر ناهنجاریا مهم تر باشه.

آرامش

به نظر نویسنده،یکی از آزار دهنده ترین رفتارها در محیط شهری تخریب اموال عمومی،فضای سبز،دیوارها،اماکن تاریخی و … است که جامعه شناسان اصطلاحا اونو “وندالیسم”می گن. از کنده کاری و نوشتن یادگاری روی آثار باستانی تا آسیب رساندن به صندلی اتوبوسا و کیوسکای گوشی موبایل در گروه این ناهنجاری اجتماعی قرار می گیرن.

اهمیت خطر وندالیسم از اون جهته که این ناهنجاری که آلودگی محیطی و چشمی رو با خود به همراه میاره،خود می تونه دلیل آلودگی یا ناهنجاریای رفتاری دیگری بشه. وندالیسم مثل کشیدن ناخن بر شیشه آرامش روحی و روانی شهروندانه و بافت شهری رو عصبی و ناموزون نشون میده.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   وقتی پُست گذاشتن از زندگی، از خودِ زندگی مهم تر می شه 

شهری که قراره آرامش روحی و روانی شهروندان رو تامین کنه واماکن تاریخی و دیدنی اش مشبه به نتای آرامش بخش بتهوون و موتزارت باشه تا شهروندان چند ساعتی در فضایی دور از دور سریع زندگی مدرن به تفرج روح بدن، حال اما با وندالیسم بیشتر مثل موسیقی عصبی و پریشون راک(از نوع رادیکالش) میشه و باعث پریشونی آرامش روح و روان شهروندان و نتیجه های بعد از اون میشه. از این جهته که میشه وندالیسم رو رهبر ارکستر ناهنجاریای اجتماعی در محیط شهری دونست.

اما با توجه به علل این ناهنجاری که میشه به مشکلات اقتصادی،خانوادگی،تحصیلی اشاره کرد،در واکنش به این ناهنجاری باید به جای برخورد سلبی با افراد خطاکار، به یک برخورد فرهنگی و روان شناسانه روی آورد. پیکان نقد ما جدا از اینکه فرد باید به طرف سیستم اجتماعی و دولتی باشن که در چرایی و ریشه انجام اینجور ناهنجاری نقشی پنهون اما مهم دارن.

فرهنگ سازی در سطح جامعه و خونواده،در پیش گرفتن سیاستای درست اقتصادی و پیشرفت عدالت اجتماعی و… مثل کارائیه که می تونه در کاهش وندالیسم و بعدا ناهنجاریای دیگر که معلول اون هستن، موثر باشن.

خونواده

دسته‌ها: آموزشی