جستجوی مقالات فارسی – بررسی رابطه ارزش های شخصی و حمایت اجتماعی با اضطراب مرگ در زنان …

پایان نامه های ارشد سری شانزدهم

جهان شمولنگری

تفاهم، قدر شناسی، اغماض و حفاظت از رفاه همه انسان ها و حفاظت از طبیعت.

دارای وسعت نظر، خرد، عدالت اجتماعی

گروه، ارگانیزم

خیرخواهی

حفظ و گسترش رفاه افرادی که با فرد تماس شخصی مداوم دارند.

یاریگر، صادق، بخشنده

ارگانیزم، تعامل، گروه.

سنتگرایی

احترام، تعهد و پذیرش آداب و رسوم و عقایدی که فرهنگ سنتی یا مذهب بر فرد تکلیف میکند.

متواضع، پذیرش سهم خود از زندگی، مومن

گروه

همنوایی

خودداری از اعمال، تمایلات و برانگیختگیهایی که احتمال دارد دیگران را آزار دهند و ناقض انتظارات و هنجارهای اجتماعی باشند.

فرمانبرداری، ادب، خودانضباطی

تعامل، گروه

امنیت

توازن و ثبات جامعه، ارتباط ها و خود.

امنیت خانوادگی، امنیت ملی، نظم اجتماعی

ارگانیزم، تعامل، گروه

نوآوری دیگر نظریه شوارتز (۱۹۹۲) در کنار استخراج مجموعه جامع ریختهای ارزشی، مشخص کردن روابط پویشی بین ریختهاست که امکان میدهد ارزشها را به گونهای توحیدیافته با متغیرهای دیگر مرتبط ساخت. روابط پویشی تعارضی و توافقی بین ریختهای ارزشی به شکل الگوی دورانی در شکل ۲-۱ آمده است.
 
شکل ۲-۱: الگوی نظری شوارتز. الگوی روابط بین ریختهای انگیزشی ارزشها، ریختهای ارزشی بالاتر و ابعاد ارزشی دوقطبی (نقل از شوارتز و ساگی، ۲۰۰۰).
فرض منطقی این است که ریختهای ارزشی که هدفهای انگیزشی موافقی دارند، بیشترین همبستگی مثبت را با یکدیگر دارند. این ریختها دارای استلزامهای رفتاری مشابهیاند، متقابلاً از یکدیگر حمایت میکنند و در ساختار دورانی به صورت ریختهای همجوار ظاهر میشوند. ریختهایی که مبین هدفهای انگیزشی متعارضیاند، کمترین همبستگی مثبت را با یکدیگر دارند یا حتی همبستگی منفی دارند. این ریختها واحد استلزامهای رفتاری متعارضی هستند و در ساختار دورانی در جهتهای مخالف یکدیگر دارند. به این ترتیب، فاصله رو به تزاید در ترتیب دورانی نشان دهنده توافق رو به کاهش و تعارض رو به افزایش است. ملاحظه میشود که اگرچه نظریه ارزش ده ریخت ارزشی را متمایز میکند، در ترازی بنیادی تر فرض میشود که ارزشها پیوستاری از انگیزشهای مرتبط را تشکیل میدهند؛ ساختار دورانی معرف این پیوستار است. تضاد ریختهای ارزشی رقیب، ساختاری دو بعدی را نیز به وجود میآورند (شکل ۲-۱). این ابعاد دو بعدی عمود بر هم، مرکب از ریختهای ارزشی مرتبه بالاتری اند که ریخت های معیار را ترکیب میکنند. شوارتز معتقد است که ارزش زمانی به عنوان یک نوع ارزش معرفی میشود که رفتار نشان دهنده آن ارزش باشد یا منجر به حصول بهتر اهداف مرکزی آن نوع شود. رفتاری که نمایانگر یک ارزش است دارای پیامدهای اجتماعی، عملی و روان شناختی است که ممکن است با رفتارهای نشات گرفته از سایر ارزشها تعارض یا همخوانی داشته باشد. بر اساس نظر شوارتز تعارض و ناهمخوانی میان همه انواع ارزشها یک رفتار در هم تنیده از ارزش-ها ایجاد میکند که این ساختار در دو بعد ناهمبسته زیر خلاصه میشود: