No category

منابع پایان نامه ارشد با موضوع نمونه برداری، نشانه های بالینی، افراد مبتلا، تغییر رنگ

دانلود پایان نامه

۲۰۰۸)
این در حالی است که باریوس و همکارانش در سال ۲۰۱۳ با بررسی ۲۲۲۱ بیمار مبتلا به پلورال افیوژن به این نتیجه رسیدند که مقادیر بسیار بالای ADA (بالاتر از U/L 100) در مایع پلور به احتمال زیاد وجود سل را رد می کند.(Barrios et al., 2013)
داسیلوا و همکارانش در سال ۲۰۱۳ با بررسی ۲۱۸ بیمار مبتلا به پلورال افیوژن سلی و غیر سلی اینگونه بیان کردند که اندازه گیری سطح ADA در پلورال افیوژن با تعداد لنفوسیت های بالا، می تواند یک تست افتراقی مفید در تفکیک موارد سلی از غیر سلی باشد. (da Silva, Behrsin, Cardoso, & de Araujo, 2013)
همچنین دِوکوتا و همکارانش در سال ۲۰۱۲ در نپال برای بررسی اهمیت آدنوزین دآمیناز در تشخیص پلورال افیوژن ناشی از سل، تحقیقی را بر روی مایع پلور ۱۰۰ بیمار انجام دادند و به عنوان نتیجه ی این بررسی، ADA مایع پلور را به عنوان یک تست تشخیصی آسان، ارزان و با حساسیت و اختصاصیت بالا برای تشخیص پلورال افیوژن ناشی از سل معرفی نمودند. (Devkota et al., 2012)
اسلام و همکارانش در سال جاری (۲۰۱۴) نیز با بررسی ۱۰۰ بیمار مبتلا به پلورال افیوژن درصدد برآمدند تا ارزش ADA مایع پلور را در تشخیص سل پلور ارزیابی کنند که آنان نیز به این نتیجه رسیدند که میزان ADA بالاتر از حد آستانه می تواند یک تست تشخیصی قابل اعتماد برای سل پلور مطرح شود. (Islam et al., 2014)
یورت ۳۱ و همکارانش در سال ۲۰۱۴ میلادی در تحقیقی با عنوان اهمیت تشخیصی آدنوزین دآمیناز ۱ و ۲ و نیز اینترفرون گاما در سرم و مایع پلور در تشخیص پلورال افیوژن ناشی از سل، اذعان داشتند که آدنوزین دآمیناز ۱ و ۲ و اینترفرون گاما در افراد مبتلا به پلورال افیوژن سلی به طور معنا داری نسبت به بدخیمی ها و سایر علل پلورال افیوژن، بالاتر است. این دانشمندان همچنین بالا بودن فعالیت کل ADA را نیز در تشخیص سل پلور با اهمیت دانستند. اما با این وجود به این نتیجه رسیدند که اندازه گیری سطح ADA2 در تشخیص سل پلور نسبت به دیگر مارکرهای بیوشیمیایی دارای ارزش و حساسیت بالاتری می باشد. (Yurt et al., 2014)
وانگ و همکارانش در سال ۲۰۱۲ با مطالعه ای به منظور بررسی ارزش تشخیصی ADA و اینترفرون گاما به عنوان ابزارهای تشخیصی در پلورال افیوژن ناشی از سل، ۱۲۲ نمونه ی مایع پلور را تحت آزمایش قرار دادند. فعالیت ADA با روش رنگ سنجی و غلظت اینترفرون گاما با روش ELISA اندازه گیری شدند. این محققان نیز اظهار داشتند که سنجش فاکتورهای مذبور می تواند ابزار مهمی در تشخیص و تفکیک پلورال افیوژن سلی از غیر سلی گردد. (Wang, Yue, Yang, Gao, & Liu, 2012)

فصل سوم

روش انجام کار

فصل سوم- روش انجام کار
۳-۱ اقدامات ایمنی
نمونه های ارسالی به آزمایشگاه مایکوباکتریولوژی بایستی با رعایت کامل احتیاطات ایمنی حمل شوند. توبرکلوزیس از عفونت هایی است که میزان انتقال و سرایت بالائی در آزمایشگاه دارد. بنابراین مسئولین آزمایشگاه و بیمارستان بایستی تسهیلات و تجهیزات و منابعی که این خطر را کاهش می دهد برای پرسنل مهیا سازند. اقدامات ایمنی سطح ۲ برای این آزمایشگاه قویاً توصیه می شود. همه ی فعالیت های آزمایشگاهی که منجر به ایجاد آئروسل می شود بایستی زیر هود کلاس II A یا B و یا هود کلاس III انجام شود (شکل و جدول ۳-۱)

جدول ۳- ۱ خلاصه ای از الزامات سطوح مختلف ایمنی

شکل ۳- ۱ هود کلاس ۲، پس از روشن نمودن هود پرده ی هوائی تشکیل شده در قسمت جلوئی آن مانع از عبور آئروسل ها به فضای بیرون و آلودگی محیط می گردد.

۳-۲ جمع آوری و انتقال نمونه
باسیل اسید فست هر ارگان یا بافتی از بدن را درگیر می کند. موفقیت در جداسازی ارگانیسم به کیفیت نمونه ی ارسالی و آماده سازی درست و استفاده از تکنیک های کشت مناسب توسط آزمایشگاه مایکوباکتریولوژی بستگی دارد. در موارد مشکوک به بیماری مایکوباکتریایی، مانند دیگر بیماری های عفونی، مراحل تشخیص از بالین بیمار شروع می شود. جمع آوری نمونه های کلینیکی مناسب، توجه خاص مسئولین درمانی را می طلبد. نمونه ها بایستی در ظروف استریل، نفوذناپذیر و قابل جابجایی جمع آوری شده و به طور مناسب برچسب گذاری و ارسال گردند. حداقل ۱۰-۵ سی سی نمونه برای جداسازی باسیل اسیدفست از نمونه ی پلور لازم است. این نمونه بایستی در یک ظرف استریل و یا سرنگ و توسط پزشک متخصص جمع آوری گردد (شکل ۳-۲). دفعات نمونه گیری مایع پلور معمولاً یک نوبت است و محل نمونه برداری بین دنده ی ۴ و ۵ (محل کاهش صدا) می باشد. باید توجه داشت که ظرف حاوی نمونه نباید حتی در مقادیر کم به EDTA آغشته باشد؛ چراکه این ماده از رشد مایکوباکتری ها ممانعت به عمل می آورد. برای جلوگیری از ایجاد آلودگی در نمونه ی مایع پلور و یا همولیز در مورد نمونه های خونی، این نمونه ها باید بلافاصله به آزمایشگاه ارسال شوند. در صورتی که آنها قابل انتقال نباشند می توان آنها را حداکثر به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۴ درجه ی سانتی گراد نگهداری نمود.

شکل ۳- ۲ چگونگی خارج نمودن مایع جنب از بیمار دارای تراوش جنبی (پلورال افیوژن)

مطالعه ی حاضر به صورت مقطعی توصیفی و بر روی ۴۵ بیماری انجام شد که با تظاهرات بالینی سل به پزشک مراجعه نموده و نمونه ی مایع پلور آن ها جهت بررسی به آزمایشگاه های مسعود و ظریفی ارسال شده بود. با کسب رضایت کتبی از تمامی بیماران، علائم و نشانه های بالینی و مشخصات فردی آنان ثبت گردید. سپس نمونه ها در ظروف دهان گشاد، درپیچ دار، مقاوم، غیر قابل نشت و از جنس پلاستیکی که در اتوکلاو تخریب شود جداسازی و نگه داری شدند و مشخصات فردی بیماران دقیقاً بر روی آنها درج گردید (شکل ۳-۳).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه ارشد درموردسود تقسیمی، سود آتی، سود سهام، سهامداران

شکل ۳- ۳ نمونه ی مایع پلور، نمونه پس از ارسال به آزمایشگاه در فالکون های مدرج ، درپیچ دار و غیر قابل نشت جمع آوری گردیده است.

۳-۳ آماده سازی نمونه
آماده سازی نمونه برای جداسازی باسیل اسید فست شامل چندین مرحله می باشد؛ نمونه ها با حجم کم از مکان های استریل مستقیماً بر روی محیط کشت انتقال می یابند و یا جهت تغلیظ سانتریفوژ شده و سپس روی محیط منتقل می شوند. اما در صورتی که حجم نمونه کم نباشد، علاوه بر اسمیر و کشت مستقیم (در مورد نمونه های استریل)، آلودگی زدایی و تغلیظ به منظور انجام کشت و اسمیر هموژن امری است که از لحاظ تجربی ضروری محسوب می شود.

۳-۳-۱ آلودگی زدائی
بیشتر نمونه های ارسالی برای کشت مایکوباکتریوم ها به جز آنهایی که از ضایعات به دست می آیند، حاوی بقایای آلی از قبیل موکوس، بافت، سرم و دیگر مواد پروتئینی آلوده به باکتری ها می باشد. ابتدا می بایست این نمونه آماده شود تا باکتری های مزاحم از بین بروند و یا تعدادشان کاهش یابد و مایکوباکتریوم ها از موکوس یا سلول ها آزاد گردند. پس از آلودگی زدائی، مایکوباکتریوم ها با استفاده از سانتریفوژ تغلیظ می شوند تا احتمال جداسازی آن ها در رنگ آمیزی اسید فست یا کشت افزایش یابد. متأسفانه روش یکسانی برای آلودگی زدائی و هضم نمونه های کلینیکی وجود ندارد و آزمایشگاه ها بایستی روش هایی را بهینه نمایند که از سویی باعث حفظ و افزایش احتمال جداسازی مایکوباکتریوم ها شده و از سویی دیگر باکتری های مزاحم را حذف نماید.
سود خاصیت موکولیتیک (از بین برنده موکوس) دارد. مواد مختلفی از جمله NALC ، دی تیوتریتول و آنزیم ها برای مایع کردن نمونه های کلینیکی کاربرد دارد. هیچ یک از این مواد اثر مهاری بر باکتری ها ندارند. در بیشتر روش های رقیق سازی، آزاد سازی میکروارگانیسم از موکوس و سلول به وسیله ی ورتکس افزایش می یابد. پس از مخلوط کردن، به منظور جلوگیری از انتشار آئروسل ها، محفظه بایستی ۱۵ دقیقه قبل از باز کردن درب آن ثابت بماند. این مراحل بایستی در زیر هود بیولوژیک انجام شود. تغلیظ نمونه ها در سانتریفوژ با دور بیشتر یا برابر ۳۰۰۰ انجام می شود. روش مورد استفاده برای آلودگی زدائی در مطالعه ی حاضر روش پتروف بود.

۳-۳-۱-۱ هضم و آلودگی زدائی به روش پتروف ۳۲
برای آلودگی زدائی در این روش از سود ۴% استفاده شد. به این ترتیب حدود cc 2 – 1 از سود بر روی نمونه ریخته شد. قابل ذکر است که به لحاظ دستورالعملی، سود باید هم حجم نمونه اضافه گردد و در صورتی که مایع پلور بیش از اندازه موکوئیدی و غلیظ باشد ۲ برابر حجم آن سود اضافه می شود. پس از اضافه کردن سود، به منظور انجام عمل دکانتامیناسیون و همچنین هموژنیزاسیون، فالکون مذکور به مدت ۱ تا ۲ دقیقه بر روی Shaker قرار داده شد و سپس با دور g 3500 و به مدت ۱۵ دقیقه سانتریفوژ گردید. به علت اینکه مایع پلور از مایعات استریل بدن است لذا مجاورت آن با سود به مدت زمان زیادی نیاز ندارد؛ برخلاف ادرار و مایعات غیر استریل که در این مرحله ۱۵ دقیقه در مجاورت سود Shake می شوند. پس از سانتریفوژ شدن، فالکون به آرامی به زیر هود منتقل شده و قبل از باز کردن درب فالکون، زمان داده شد تا آئروسل های ایجاد شده ته نشین شوند. بعد از اینکه این مرحله به پایان رسید مایع روئی خارج شد و رسوب حاصل برای مرحله ی بعد که خنثی سازی است مورد استفاده قرار گرفت.

۳-۳-۲ خنثی سازی
بهتر است که مایع پلور جهت انجام مرحله ی کشت pH نزدیک به خنثی داشته باشد تا در زمان انتقال به محیط کشت، موجبات تغییر رنگ محیط و در نتیجه ی آن خطای احتمالی در تشخیص کلنی ها را فراهم نیاورد.
خنثی سازی نمونه به این صورت انجام گرفت که ابتدا به وسیله ی فیلر و پی پت پاستور استریل متصل به آن ۲ قطره فنول فتالئین به عنوان معرف اضافه شد که رنگ رسوب حاصله را به قرمز یا صورتی پررنگ تغییر داد. پس از آن قطره قطره اسید کلریدریک ۳/۰ % به آرامی اضافه شد تا زمانی که رنگ رسوب از قرمز به صورتی بسیار کم رنگ و یا بی رنگ تغییر کرد. در آخر برای حصول اطمینان از خنثی سازی، ۱ تا ۲ قطره NaOH 1% اضافه گردید و pH محلول توسط کاغذ pH سنج بررسی شد (شکل ۳-۴).
.

شکل ۳- ۴ کاغذ pH سنج برای بررسی pH رسوب نمونه

۳-۴ تهیه ی گسترش از نمونه ی مایع پلور
مایع پلور در ظرف استریل و حاوی ماده ی ضد انعقاد جمع آوری می شود (ml/mg 1/0 هپارین ). اگر مایع لخته شد با حجم مساوی اسپوتولیزین مخلوط می گردد. سپس به منظور تغلیظ، نمونه به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه با دور g 3500 سانتریفوژ شد و مایع روئی تا رسیدن به حجم حدوداً ۲ میلی لیتر خارج گردید و تا زمان بررسی مارکرهای بیوشیمیایی مورد نظر (ADA و IFN-?) در دمای ۳۵- درجه ی سانتی گراد نگهداری شد. لوله ی حاوی ته نشست به مدت ۳۰ ثانیه shake شد تا با مایع روئی مخلوط گردد و از آن برای تهیه ی لام و نیز کشت مستقیم استفاده

دیدگاهتان را بنویسید