No category

منبع پایان نامه درمورد شبیه سازی، علف های هرز، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه فردوسی

(۲۰۰۷) اظهار ذاشتند که رعایت فاصله زمانی ۱۲ ماه بعد از کاربرد علف کش مزوتریون در مزارع ذرت ، برای کاشت گیاهان لوبیا ، کلم، فلفل، گوجه فرنگی و کدو ضروری است. درمطالعات اسولوین (۲۰۰۱) نیز که به منظور بررسی اثر بقایای علف کش CGA152005 یکسال بعد از کاربرد آن به صورت پس رویشی به تنهایی و همراه با آترازین در مزارع ذرت، بر روی شش گیاه سویا، نخود، کلم، گوجه فرنگی ،فلفل وسیب زمینی انجام شد، مشاهده شد که کلم، گوجه فرنگی و فلفل گیاهان حساسی به بقایای علف کش شناخته شدند. بر اساس مطالعات نامبردگان ، و به طور متوسط رعایت فاصله کاشت ۲۲ ماه جهت کشت این گیاهان درتناوب با ذرت ضروری است. در ارتباط با متری بیوزین نیز مطالعات پراکنده ای در این ارتباط انجام شده است.
در آزمایشی که توسط سوندیا (۲۰۰۵) به منظور بررسی صدمه بقایای شبیه سازی شده متری بیوزین بر گیاهان زراعی سورگوم و کدو در شرایط کنترل شده انجام شد، گیاهان مذکور به عنوان گیاهان حساس به بقایای متری بیوزین معرفی شدند. بطوریکه غلظت های صفر، ۲۵/۱، ۵ و ۶ قسمت در میلیون متری بیوزین خاک بیش از ۵۰ درصد صدمه را به ترتیب در ریشه و ساقه ی این گیاهان به دنبال داشتند بر اساس گزارش نامبرده ریشه هر دو گیاه نسبت به ساقه حساسیت بیشتری به بقایای متری بیوزین نشان داد، نامبرده ضمن اشاره به این مهم، اظهار داشت که این دو گیاه می توانند به عنوان گیاهان محک در تشخیص بقایای احتمالی متری بیوزین به کار روند. در برخی از مطالعات نیز پتانسیل صدمه این علف کش به برخی از ارقام سیب زمینی از قبیل Ao96160-3 اشاره شده است (جیمز، ۲۰۰۷). راتچ و همکاران، ( ۱۹۸۶) نیز گزارش کردند که بقایای متری بیوزین به طور معنی داری وزن خشک گیاه آرابیدوبسیس را کاهش داد. نامبردگان بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه اشاره کردند که این مساله می تواند در کنترل علف های هرز توسط بقایای علف کش متری بیوزین اهمیت زیادی داشته باشد.
۲-۶- آزمایش های زیست سنجی
زیست سنجی خاک معمولا مشتمل بر روش کمی برای تعیین مقدار علف کشی خاص در نمونه ی خاک است و این روش برای تعیین اثرات گیاه سوزی، آبشویی یا فعالیت باقیمانده ی علف کش در خاک مورد استفاده قرار می گیرد(لاوی و سانتلمن ، ۱۹۸۶). بطوریکه در زمانی که از تاریخچه کاربرد علف کش در مزرعه ای مطلع نباشیم و یا بخواهیم اثرات بقایای یک علف کش را بر روی گیاهان زراعی مختلف بررسی کنیم استفاده از این روش در مقایسه با روش های پیشرفته و هزینه بر آنالیز دستگاهی از کارایی بالایی بر خوردار می باشد. این روش به صورت های مختلف شامل سنجش مزرعه ای و سنجش آزمایشگاهی، سنجش های برگی، سنجش های گهر مایه ای ، زیست سنجی در پتری دیش ، زیست سنجی با استفاده از میکروارگانیسم ها و هم چنبن روش ساده زیست سنجی خاک صورت می گیرد. که این مورد آخر روشی است که درآزمایش حاضر نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در این روش غلظت های شبیه سازی شده از باقیمانده علف کش مورد نظر با توجه به مقدار مصرف در مزرعه، در شرایط آزمایشگاهی و در داخل گلدان ها شبیه سازی شده و سپس گیاهان محک مورد مطالعه کاشت می شوند و بعد از سبز شدن گیاهان پاسخ آن ها به غلظت شبیه سازی شده از علف کش به منظور بررسی حساسیت آن ها و شناخت گیاهان محک برای تعیین بقایای احتمالی علف کش مورد مطالعه قرار می گیرد. روش مذکور و سایر روش های زیست سنجی هرجند همانند روش های شیمیایی ممکن است قادر به تشخیص مقادیر خیلی کم باقیمانده علف کش در خاک یا سایر محیط های رشد نباشند اما از چندین مزیت بر خوردارند:
۱- حضور برخی از متابولیت های سمی با استفاده از روش زیست سنجی قابل تشخیص است اما بر اساس تجزیه شیمیایی قابل تشخیص نیست.
۲- در صورتی که در روش عصاره گیری تجزیه شیمیایی باقی مانده علف کش که در حالت عادی به طور بسیار محکمی به ذرات خاک چسبیده و گیاهان را تحت تاثیر قرار نمی دهد ، به حساب آید ، نتایج آن غلط انداز خواهد بود.
۳- در روش های زیست سنجی به ابزار پرهزینه تجزیه و استخراج نیازی نیست.
۴- هرچند ممکن است نتایج آزمایش های زیست سنجی با نتایج روش های شیمیایی متفاوت باشد ، اما معمولا از اطلاعات کاربردی بسیار سودمندی برخوردار است. با وجودی که سنجش شیمیایی قادر به تشخیص ترکیب مادری و متابولیت های مختلف آن است، اما زیست سنجی پاسخ مرکبی ارائه می دهد که به گیاه محک و شرایط رشدی وابسته است(زند و همکاران، ۱۳۸۷).
با توجه به اهمیت مطالب فوق و ماندگاری علف کش متری بیوزین در خاک و توانایی آسیب رسانی این علف کش به گیاهان زراعی موجود در تناوب و با توجه به اینکه مطالعات کمی در این زمینه انجام شده، در قسمتی از این مطالعه سعی شده طی یک آزمایش ساده زیست سنجی، پتانسیل آسیب رسانی این علف کش به برخی از گیاهان موجود در تناوب و هم چنین پاسخ گیاهان به این بقایا مورد بررسی قرار گیرد و در بخش دیگری از این مطالعه به بررسی روند تجزیه شیمیایی و زیستی علف کش متری بیوزین درخاک و تاثیر افزودن کود آلی بر این فرایند ها و هم چنین بر نیمه عمرمتری بیوزین پرداخته شود.

فصل سوم

۳-مواد و روش ها
به منظور بررسی تجزیه زیستی و شیمیایی علف کش متری بیوزین و نیز تاثیر بقایای شبیه سازی شده ی آن در خاک بر گیاهان زراعی، آزمایش هایی در شرایط کنترل شده به شرح زیر انجام شدند.
۳-۱ – آزمایش اول: بررسی تجزیه شیمیایی و زیستی علف کش متری بیوزین در خاک
این آزمایش به منظور بررسی تجزیه شیمیایی و زیستی علف کش متری بیوزین و به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی درطی دو آزمایش جداگانه در آزمایشگاه تحقیقات علف های هرز دانشگاه فردوسی مشهد در تابستان سال ۱۳۸۹ انجام شد. به منظور بررسی روند تجزیه زیستی از خاک غیر سترون استفاده شد که عوامل مورد نظر در این آزمایش شامل ماده آلی خاک (کود گاوی ) در چهار سطح (۰، ۱، ۵ و ۱۰درصد وزنی خاک) و زمان برداشت نمونه ها در ۷ سطح (صفر، ۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۶، ۶۴و ۹۰ روز پس از خوابانیدن نمونه ها در انکوباتور) بودند که در سه تکرار انجام شد. به منظور بررسی روند تجزیه شیمیایی از خاک سترون شده استفاده شد وعوامل مورد بررسی در این آزمایش همان عوامل مذکور در تجزیه زیستی بودند اما شرایط سترون ماده ی آلی (سترون شده و سترون نشده) نیز به این آزمایش اضافه شد.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه دربارهتکنولوژی، بیمارستان، روستاییان، سنت و مدرنیته

۳-۱-۱- آماده سازی خاک
برای این منظور، پس از تهیه خاکی از عمق ۰تا۱۰سانتی متری از مزرعه ای که حداقل تا ۵ سال قبل هیچ گونه علف کش و ماده آلی دریافت نکرده بود و انتقال آن به آزمایشگاه و اندازه گیری درصد رطوبت زراعی آن و هم چنین تعیین بافت خاک، میزان کربن آلی و درصد نیتروژن آن (جدول ۳-۱)، بقایای گیاهی آن توسط الک شماره ۲ میلی متری جدا شدند. برای آلوده کردن خاک ها به متری بیوزین، پس از تهیه خاک های مورد نظر در سطوح مختلف کود آلی (با احتساب ۵۰گرم خاک خشک) در درون شیشه های ۱۵۰ میلی لیتری درب دار، درخاک های مورد نظر به نسبت ۵ میلی گرم در کیلوگرم خاک با علف کش متری بیوزین از طریق انحلال متری بیوزین در متانول مخلوط و پس از تبخیر کامل متانول ازسطح خاک داخل شیشه ها، درب آن ها را بسته و آن ها را به شدت تکان داده تا علف کش به طور یکنواخت با خاک و ماده آلی ترکیب شود ، سپس به تمام نمونه ها آب استریل شده در حد ۷۵ درصد ظرفیت زراعی خاک اضافه کرده و درب شیشه ها را با کاغد آلومینیوم منفذدار بسته و آن ها را در شرایط تاریکی و دمای ۲۷ درجه سانتی گراد (هوگ، ۲۰۰۵) و به مدت ۹۰ روز در داخل انکوباتور نگهداری نموده و در طول آزمایش با توزین شیشه ها رطوبت خاک ها در حد۷۵ درصد ظرفیت زراعی حفظ شدند. برای سترون کردن خاک، نمونه های خاک تهیه شده در دمای ۱۲۱ درجه و فشار ۲/۱بار به مدت ۴۵ دقیقه داخل اتوکلاو قرارداده و این عمل سه بار تکرارشد (خوری و همکاران، ۲۰۰۱). پس از خروج نمونه ها ی خاک در دوره های زمانی معین، برای تعیین غلظت باقیمانده متری بیوزین، نمونه ها تا مرحله استخراج متری بیوزین از خاک در دمای ۲۵- درجه سانتی گراد و درداخل فریزر نگهداری شدند(ایزدی و همکاران، ۱۳۸۷).

جدول ۳-۱-ویژگی های خاک و ماده آلی مورد مطالعه.
بافت خاک
رسی
PH گل اشباع
۲/۷
درصد کربن آلی خاک
۴۲۹/۰
درصد نیتروژن خاک
۰۸۱۹/۰
درصد رطوبت زراعی
۴۲/۱۵
درصد کربن کود آلی
۰۱۴/۱
درصد نیتروژن کود آلی
۷۳/۱

۳-۱-۲- تهیه ی ماده تکنیکال و تجاری متری بیوزین
استاندارد شیمیایی متری بیوزین با خلوص ۵/۹۹ درصد از شرکت آلمانی بایر و با همکاری بخش علف های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور تهیه شد. متری بیوزین تجاری نیز با خلوص ۷۵ درصد به صورت پودر وتابل از موسسه مذکور تهیه شد.
۳-۱-۳- استخراج متری بیوزین از خاک
برای این منظور ۱۰گرم از خاک مربوط به هر تیمار را درون فالکون های۵۰ سی سی منتقل و ۲۰ سی سی متانول با درجه خلوص ۹/۹۹ درصد به آن ها اضافه شد و پس از تکان دادن آن ها به مدت ۵/۱ ساعت و با استفاده از دستگاه سانتریفیو‍ژ با دور۳۵۰۰ و به مدت ۱۰دقیقه عملیات سانتریفیوژ انجام تا فازمایع( متانول) از فاز جامد( خاک ) جدا شود ، سپس فاز مایع توسط کاغذ صافی واتمن شماره ی ۴۲ درون ارلن شیشه ای صاف شد. مراحل مذکور برای خاک باقی مانده داخل فالکون، مجددا تکرار شد و محلول صاف شده از دو مرحله را درون ارلن هایی به حجم ۱۰۰ سی سی ریخته و برای ممانعت از تبخیر حلال درب آنها توسط پارافیلم بسته و در یخچال با دمای ۵ درجه سانتی گراد نگهداری شدند. جهت آماده سازی نمونه ها برای تزریق به دستگاه HPLC، برای تغلیظ با قیمانده ی متری بیوزین در محلول جمع آوری شده ، متانول محلول های صاف شده با استفاده از دستگاه روتاری اواپراتور و با تنظیم دمای ۳۹ درجه سانتی گراد حمام آب گرم آن ، به طور کامل تبخیر و پس از آن، با استفاده از پیپت سرنگی، ۵ میلی لیتر متانول به باقیمانده متری بیوزین موجود در بالون روتاری اواپراتور اضافه و جهت تحلیل نتایج ، محلول حاصل پس از انتقال در ظروف شیشه ای به حجم ۱۰سی سی، تا زمان تزریق به دستگاه HPLC در یخچال و در دمای ۵ درجه سانتیگراد نگهداری شد.
۳-۱-۴ – دستگاه HPLC110
دستگاه HPLC مورد استفاده در این آزمایش مدل شیمادزو۲۱۱مجهز به آشکار ساز Spedtrophotometric Uv-Vis و یک ستون فاز معکوس C18 ( به طول ۲۵ و قطر۵/۴ سانتی متر ) بود. برای اندازه گیری متری بیوزین ، دستگاه در طول موج UV 290 نانومتر و فاز متحرک با نسبت ۸۰ به ۲۰متانول (HPLC Grade) به آب دیونایز با سرعت جریان ۵/۰ میلی لیتر در دقیقه تنظیم شد. حجم نمونه ی تزریق شده به HPLC برابر ۲۵ میکرولیتر بود.
۳-۱-۵-

دیدگاهتان را بنویسید