پایان نامه ها و مقالات

العشاق، "

دانلود پایان نامه

های ربطی نسبت به فعل تام از بسامد کمی برخوردار است از جمله” هست، نیست، باشد، شود، بودم، گشت، شد، نباشد، همی باشد، خواهد شد، نشد، می شد، بود، خواهد بود، نبود و…”
بـر آسـتـان در او کسـی کـه راهـش هـست قبـول و منـزلت آفتـاب و مـاهش هست
(ص۸،ب۹)
دلــش بــا آن گـــران پـاسـخ دژم بـــود هنـــوز انـدر وفـا ثـابــت قــدم بــود
(ص۴۶۱،ب۱۱)
ورنــه فـــرزنـــد خــانـه کـن بـاشــد رنــج جـــان و بــلای تــن بـاشـــد
(ص۵۵۳،ب۲۰)
۱-۳ فعل دعایی:
افعال دعایی که زیر مجموعه فعل های ربطی هستند، در دیوان اوحدی بندرت مورد توجه قرار گرفته است و فقط سه مورد است، آن هم از یک ساختار زبانی بودن ؛یعنی” بادا، مباد، تو باد ” وحدود ۵/۰ درصد ردیفهای دیوان است، در دو مثنوی منطق العشاق و جام جم نیز فعل دعایی چشمگیر نیست و فقط یک مورد به کار رفته است.
شب و روز مــونس من غم آن نگــار بادا سـر من بر آستـان سـر کـوی یار بادا
(ص۷۳،ب۱)

کــه وجــودت بـــه جـــود فــربـه بـاد روزت از روز و شـب ز شـب به باد
( ص۶۶۹،ب۱۵)

۲- اسم:
۱۴ مورد که حدود ۵/۱% از ردیف ها را شامل میشود و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۴۴ مورد که۳% ردیف های مثنوی است، مانند: “دوست، عشق، گل، بهشت، سپهر، دل، توبه، یوسف، کعبه، اخی، پدر، مرگ، رخ، موسی و…”
خیز که در می رسد موکب سلطان گل چـاره بـزمی بسـاز، تـا بنـهی خوان گـل
(ص۲۵۳،ب۱۷)
بنــــور خـــود بـــرافـروزنــده دل به نــــور بــیـــدلی ســـوزنـــده دل
(ص۴۵۵،ب۲)
آنکــــه از بهـــر نـــان کنــد توبـه مشــنـو گــــر بــه جــان کنــد تـوبه
(ص۵۹۸،ب۲)
۳- ضمیر:
۴۳ مورد که حدود ۶% از ردیف های کل دیوان است و در مثنوی های منطق العشاق وجام جم در مجموع ۱۴۷ مورد که ۹% ردیف ها را تشکیل می دهد، نظیر: “ما، شما، خود، خویش، من، او، تو، آن و…”
نشـــنود از پــرده کــس آواز مـن تا نـکــــند راســت لبــت ســاز من
(ص۵۵،ب۴)
درود از مــا، ســلام از حضــرت او دمـــادم بـــر رســول و عتـــرت او
( ص۴۵۵،ب۴)
به تــو می پــویم، ای پنـــاهم تــو مـگــر آری دگـــر بــه راهــم تـــو
(ص۴۸۴،ب۱۶)
۴- مصدر:
۸ مورد و۱% از ردیف هاست.و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۲۹ مورد که ۵/۱% ردیف ها را شامل می شود.از قبیل: ” بستن، داشتن، گشتن، گرفتن، مردن، شدن، بودن، جستن، گفتن، کردن، دیدن ، بودن، دانستن، رفتن ، نادیدن ” در جایگاه ردیف جلوه دارد که به مواردی اشاره می شود:

تــــرا رسد گـره مشک بر قمر بستن بگــاه شیـوه گـری لعل بر شکر بستن
(ص۳۱۶،ب۸)
چـــرا بـایستـمی ده نــامه گفتـــن؟ چو خـامـان درد دل بــا خامه گفتن؟
(ص۴۵۷،ب۱۰)
۵- صفت:
۷ مورد۱% از کل ردیف هاست و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۱۴ مورد که۵/۰% ردیف
هاست صفاتی از قبیل: ” نیک تر، خوش، نو ، به، بهتر، بد، نیک و… ” بعد از قافیه به عنوان ردیف در اشعار اوحدی تکرار شده است:
از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک تر

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مقاله رایگان درموردادله الکترونیکی

حــدیثی تــازه کـن از سیــنــه نــو

پــر ز نــارنج و نــار بـاغـی خـوش

ور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک تر
(ص۲۲۲،ب۱۶)
سمـاطـی درکــش از لـوزیـنـه نــو
( ص۴۵۶،ب۱۵)
زیـر هـر بـرگ آن چـراغی خـوش
(ص۵۳۱،ب۲۰)
۶- قید:
۲۹ مورد که۵/۳% ردیف هاست و در مثنوی منطق العشاق و جام جم ۳۶ مورد که ۲% ردیف های کل مثنوی است، مانند: “صبحدم، امروز، باز، امشب، هنوز و…”
بیـار باده کـه ما را به هیچ حال امشب بـرون نمی رود آن صورت از خیال امشب
(ص۹۳،ب۱۷)
یار ار نمی کند به حدیث تو گوش باز عیبـی نبـاشـد ای دل مسکین بکـوش بـاز
(ص ۲۳۲،ب۷)
مایـــه داری و می تـــوان امـــــروز غــم پیــــران خــور، ای جــوان امـروز
(ص۵۰۰،ب۲۳)
۷- حرف:
۱۴ مورد و۵/۱%از ردیف هاست. در دیوان اوحدی ” را ” به عنوان ردیف مورد استفاده قرار گرفته که در مجموع پانزده مورد، در جایگاه ردیف قرار گرفته است و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۳۸ مورد که ۲% ردیف هاست.
دود از دلــم برآمد، دادی بـده دلم را در بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
(ص۸۰،ب۸)
چو دریایــی تو آن رشــک پـری را نـــمــــودار بــتــــان آذری را
(ص۴۵۸،ب۹)
۸- جمله یا عبارت:
۲۵۶ مورد است که ۳۲% ردیف های دیوان را تشکیل می دهد و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۲۶۶ مورد و ۱۵% کل ردیف هاست؛ از قبیل” بمن رسید، خداوندا ببخش، من گفتم، باید کرد، بیرون آر، نتوانم نشست، همی باید گریست، نتوان یافت، کرد و برفت، باید رفت، بباید گفت، نمی توان برد،
او نکرد، دانی کرد، او هرگز نمیرد، کی رسد، که دزد ، خواهی جست، چه میداند، توانم زد، ندانی دید، نه اینست ، چو یوسف، آورده ای باد، بازآمد ،آن دل، گرفت هنر، بر تبریز، بر لب، چه غم، جز دانش، از عدل، از خلق، در عشق، سازد عشق و…”
عـاشقان صـورت او را ز جـان انـدیشـه نیـست بی دلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست
(ص۱۲۳،ب۶)
جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟ وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟
(ص۱۵۷،ب۴)
چـون مـن سـر تو دارم سـامانم از کـه باشـد؟ دردم تـو می فرستی درمانم از کـه باشـد؟
(ص۱۶۸،ب۶)
۹- شبه جمله:
۱۶ مورد و ۲% از ردیف های دیوان است. به صورت منادا و خطاب به کار رفته است و در مثنوی های منطق العشاق و جام جم ۳ مورد که به ندرت به کار رفته و کمتر مورد توجه شاعر بوده است، از قبیل: “ای پسر، ای دل ، ای صنم ، ای جوان، ای دوست، ای مرد “
زلف مشکـینت چـو دامسـت، ای پسـر عــارضـت مــاه تمـامست، ای پسـر
(ص۲۲۳،ب۱)
این نـه عدلست و این نـه داد، ای مرد خــانه خود مــده بـه بـاد، ای مـرد

دیدگاهتان را بنویسید